Λύθηκε πλέον και αμετάκλητα, με την απόφαση του Γ΄ Πολιτικού Τμήματος του Αρείου Πάγου, η δικαστική διαφορά μεταξύ της Ιεράς Μονής του Ταξιάρχη Μιχαήλ στη Σύμη και του Ελληνικού Δημοσίου, σχετικά με την καταγραφή στο Εθνικό Κτηματολόγιο των νησίδων «Σεσκλιών», που βρίσκονται νοτιοανατολικά του όρμου του Πανορμίτη.
Η Μονή του Πανορμίτη επικαλέσθηκε και προσκόμισε στο Δικαστήριο ως τίτλο κτήσης συμβόλαιο της Δημογεροντίας Σύμης του έτους 1791, που μέχρι σήμερα διασώζεται στο αρχείο της, σύμφωνα με το οποίο η Μονή αγόρασε τα Σεσκλιά από την Κοινότητα Σύμης. Η αγορά αυτή του έτους 1791 επιβεβαιώνεται επίσης και από άλλα παλαιά έγγραφα που διασώθηκαν και προσκομίσθηκαν στο Δικαστήριο. Σε πρώτο βαθμό το Πολυμελές Πρωτοδικείο Ρόδου απέρριψε τη αγωγή ως αόριστη, ωστόσο το Τριμελές Εφετείο Δωδεκανήσου δικαίωσε τη Μονή του Πανορμίτη. Το σημαντικό στην υπόθεση είναι ότι ο Άρειος Πάγος δέχθηκε ότι το Εφετείο Δωδεκανήσου ορθά ερμήνευσε και δεν παραβίασε το νόμο με το να δεχθεί την αγωγή και τους ισχυρισμούς της Μονής και στα δύο σκέλη της.
Δηλαδή, όχι μόνο η Μονή του Πανορμίτη έχει στη νομή και κατοχή της τα «Σεσκλιά» χωρίς αμφισβήτηση, αλλά το κυριότερο και προφανώς με γενικότερη σημασία και αξία είναι πως ο ΄Αρειος Πάγος δέχθηκε ότι ουδέποτε τα «Σεσκλιά» περιήλθαν στο Ελληνικό Δημόσιο ως διάδοχο του Ιταλικού Δημοσίου, δηλαδή ουδέποτε αποτελούσαν δημόσιες γαίες «αρζί μιρί».
